كرده بازگردند ، تا شهيد گردد و عذرش در نزد خدا مقبول افتد ؛ . . . با اين ياران كذائى بازميگويند : چرا امام حسن ( ع ) با معاويه صلح كرد ! ؟ گرچه لشكر عراق موجود بود ، ولى آيا با پدر امام حسن ( ع ) وفا كرده بودند كه بگوئيم امام مجتبى ( ع ) از آنان استمداد كند ! ؟ آنچه ميگويند : امام حسن ( ع ) به جهت حفظ خون مردم و اتحاد مسلمين و ريشه‌كن شدن جنگ با معاويه صلح كرد صحيح نيست : زيرا امام مجتبى ( ع ) تنها بود . و كسى او را يارى نميكرد . گرچه شمشيرهاى فراوانى بحسب ظاهر اطراف آنحضرت بود ولى در واقع اين شمشيرها عليه حضرتش بود . اگر آنحضرت طرفدارانى داشت بسيار كم بودند و براى استفاده جنگى اثرى نداشت . اين مطلب در آينده روشن ميگردد . آنچه ذكر شد نمونه‌هائى از روش معاويه از عسل زهرآگين و حمله و فرار از لشكر ، همه و همه در عصر آنحضرت بود . اما روش معاويه با پيروان على ( ع ) پس از مرگ آنحضرت انشاء اللّه روشن خواهد شد . امام مجتبى ( ع ) كنيه امام مجتبى ( ع ) ابو محمد است ، و در مدينه در نيمه شب 15 رمضان سال سوم هجرت به دنيا آمد و در سنه 49 وفات نمود و از امام حسين ( ع ) يازده ماه بزرگتر بود ، موقعى كه به دنيا آمد رسول خدا ( ص ) اذان در گوش راست و اقامه در گوش چپ آنحضرت گفت و نامش را حسن گذاشت . قبل از حسن و حسين كسى به اين نام خوانده نشده بود . در روز هفتم ولادتش دو قوچ برايش قربانى نمود ، و سر او را تراشيد ، و با بوى خوش سرش را معطر كرد و به وزن موهاى سرش صدقه داد . گلى از گلستان رسول ( ص ) امام مجتبى ( ع ) تا 7 سال تحت توجه رسول خدا ( ص ) بود و حضرت نميتوانست جدائى وى و امام حسين ( ع ) را ببيند . هميشه مانند نور خورشيد ، كه همراه خورشيد باشند شب و روز رسول خدا را فقط هنگام نماز و آمدن وحى رها مينمودند . امام مجتبى ( ع ) هنگام نزول وحى مطالب را ضبط نموده و براى مادرش نقل مينمود ، وقتى على ( ع ) ميآمد ، ميديد زهراء از وحى اطلاع دارد ، سؤال ميكرد از كجا بدست آورده‌اى ؟ جواب ميداد : فرزندت حسن برايم بيان كرد .